ข้าวของเครื่องใช้
ยา, วิตามินต่างๆ ซื้อเตรียมมาเลยนะคะ เพรว่าจะซื้อยาที่นี่ ต้องมีใบสั่งยา
ขอแนะนำยาธาตุน้ำขาว, พารา, วิตามินเอบำรุงสายตา(ดูแต่คอมกะหนังสือ), วิตามินซีกะฟ้าทลายโจรป้องกันหวัด, ยาแก้ไอ, ยาลดน้ำมูก, ยาดม, ยาหม่อง, เค้าเตอร์เพน
ยากันยุงเนี่ยไม่ต้องเรยนะคะ (ไม่มียุงซ๊ากตัวเดียว นี่ก็แบกมาตั้งสองขวด)
คอนแทกเลนส์ ก็เอามาเรยค่ะ ถ้าจะซื้อที่นี่ ก็ดูยุ่งยากเหมือนกัน
ใครใส่ตาโต ก็ใส่มาเรยนะคะ อิอิ ที่นี่ไม่ค่อยมีคนใส่เรยอ่ะ (เสียดายเอาแบบธรรมดามา แถมซื้อมาตั้งหกกล่อง เอาเข้าจริงก็ไม่ค่อยได้ใส่ นี่เหลือตั้งเยอะแหนะ)
ส่วนน้ำยาล้างคอนแทกเลนส์ก็มีขายค่ะ ยาหยอดตาก็มี ซื้อได้ ไม่ต้องมีใบสั่งยา แต่ว่าก็คงแพงกว่าที่ไทย ประมาณ 5 เท่านะคะ
http://www.boots.com/en/Pharmacy-Health/Eyecare/Contact-Lens-Solutions/Soft-Contact-Lens-Solution/ ตอนที่มาก็แบกมาเพียบ หนักมากกก คิดว่า เอามาซักสองขวด แล้วนอกนั้นก็ซื้อเอาดีกว่าค่ะ (ที่นี่ลมแรงมาก แต่แปลก ตาไม่ค่อยแห้งเหมือนเมืองไทยเรย)
แว่นตา นี่ตัดมาให้เรียบร้อยเลยนะคะ ที่นี่ แพง มากๆ ถึงขนาดว่า ถ้าแว่นเจ๊ง ก็บอกสายตาไปให้ที่บ้านจัดส่งมาให้ใหม่จะคุ้มกว่ามาก (ส่วนแว่นกันแดด จะเอามาก็ได้ค่ะ ได้ใช้อยู่)
หม้อหุงข้าว กาต้มน้ำ เอามาก็ได้นะคะ แต่ถ้าจะไม่เอามา ก็หาซื้อไม่ยาก
กล่องใส่อาหารขนาดต่างๆ กับ กระติกน้ำร้อน สำคัญนะคะ เอาไว้ใช้เวลาทำปิ่นโตไปทานระหว่างอ่านหนังสือที่มหาลัย (เสียงท้องชอบร้องในห้องสมุดอยู่เรื่อย) หาซื้อที่นี่ไม่ยากค่ะ แต่เหมือนจะแพงนิดหน่อย
ถุงน้ำร้อน ไม่ต้องก็ได้นะคะ (มาซื้อที่นี่เอา เค้าทำแบบ ใส่อยู่ข้างในตุ๊กตาหมี เอาไว้กอดตอนนอนอ่ะ น่ารักมากเรย)
ผ้าอนามัย จะเอามาก็ได้นะคะ แต่ที่นี่ก็มีขายค่ะแต่รู้สึกว่ามันจะบางกว่าของไทยเราซะหน่อย หะหะ (ไม่ได้มีแต่แบบสอดนะ อย่าตกใจ)
ไดร์เป่าผม เอามาด้วยดีกว่า เพราว่าที่นี่มีขายแต่อันใหญ่ๆอ่ะ
ที่รีดผมตรง อันนี้ไม่ต้องเอามา ไว้มาซื้อที่นี่ หะหะ Sassoon ก็ประมาณ 15 ปอนด์ (มีลดราคาบ่อยๆ ค่ะ)
กระเป๋าเป้ หนึ่งใบ ไว้ใช้ใส่หนังสือ,โน๊ตบุค ไปมหาลัยได้ ไว้ใส่เสื้อผ้าไปเที่ยวเมืองอื่นได้
กระเป๋าลากมีล้อ ใบย่อมเยา สะดวกๆ หนึ่งใบ ไว้ไปเที่ยวอีกเหมือนกัน อิอิอิ
ถุงใส่เหรียญ ถ้ามีน่ารักๆ ติดมาก็ได้นะคะ ใช้เหรียญกันซะเยอะ ตู้น้ำทั้งหลาย รถเมล์ หยอดแร้วไม่ทอนทั้งนั้น
ของกิน
ที่มีขายเยอะแยะ คือ มันฝรั่งทอดกรอบ ทอฟฟี่ หมากฝรั่ง ชอกโกแลต แครกเกอร์ คุกกี้ เค้ก คัสตาร์ด โยเกิร์ด ชา กาแฟ ขนมปังจืดๆ นิ่มบ้างแข็งมากบ้าง
ที่นี่ ไม่มีขายทาโร่เลย ไม่มีสาหร่ายซิลิโกะ ไม่มีปอกกี้
เค้าห้ามเอาหมูเข้าประเทศนะคะ หมูหยอง หมูแผ่น ไรงี้ ไม่ได้ (น้องหมาอาจจะดมเจอหรือเค้าอาจจะสุ่มตรวจอ่ะคะ) แต่ว่า ถ้าส่งพัสดุใส่กล่องมานี่ ก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไรนะคะ (ราคาตอนปี 2009 ก็ 1,500 Kg = 1,100 b)
ใครที่ทำอาหารไม่เป็น อย่าเพิ่งชะล่าใจนะคะ
เอาผงสำเร็จรูปมาด้วย โลโบ้ อร่อยชัวร์ อะไรงี้อ่ะค่ะ อาจจะรวมไปถึงเครื่องแกง พริกแดง ต่างๆ นานา ก็ได้นะคะ
เพรว่า ถ้ามาแล้วไม่ทำกินเอง มันก็จะเปลืองมาก (ส่วนใหญ่ไปซื้อทาน ก็เป็น Fish & chip หรือ ขนมปังแข็งๆ ใส่ผัก ไส้กรอก งี้อ่ะค่ะ ไม่อร่อย แพง แถมอ้วนด้วยอ่ะ)
ที่นี่มีร้านจีนค่ะ ขายตั้งแต่ผักชี หัวหอม กระชาย ขิงข่า อาหารทะเลแช่แข็ง กุ้ง ปลาหมึก ปลา หอยแมลงภู่ หอยเชลล์ หอยลาย ลูกชิ้น ขนมจีบ ซาลาเปา ฮะเก๋า เก็กฮวยผง ขิงผง บ๊วยจีน มาม่าหลากรส (ห่อละ 0.29 ปอนด์) เส้นหมี่เส้นเล็กวุ้นเส้นเส้นขนมจีน เครื่องแกง น้ำพริก ซุปก้อน ผงปรุงอาหาร น้ำปลาตราปลาหมึก ซอสหอยนางรม ซีอิ้วขาวดำหวาน น้ำจิ้มสุกี้ น้ำจิ้มทะเล ซอสพริก น้ำจิ้มไก่ ข้าวสวยไทย ข้าวเหนียวไทยญี่ปุ่น มากมาย ราคาก็คือแพงกว่าที่ไทย ประมาณ 3 เท่าค่ะ
ของที่ระลึก
ขอแนะนำว่า ถ้าจะเป็นเนคไทหรือผ้าพันคอที่เป็นผ้าไหม ก็ขอให้เป็น Silk 100% ไปเรยนะคะ (ที่นี่เค้าก็มีขายค่ะ อายจัง) เรียนสี่วิชา ก็อาจจะมีอาจารย์ประจำวิชา 4-6 คนค่ะ ตอนเรียนภาษา ก็มีประมาณ 2-3 คน
ที่มานี่ ก็เอาพวงกุญแจรูปช้างเป็นเซรามิค เล็กๆ มาให้เพื่อนๆ เจ้าหน้าที่ อะไรงี้ หะหะ ทางสะดวก เพื่อนรักเพื่อนหลงเรย